شکر بگشود بر جم پرده راز

بپرس این شیوه از مستان، تو هشیاری چه میدانی

دلا گفتم غم خود خور که کار از دست شد بیرون

ترا غم خوردنست ایدل تو غمخواری چه میدانی

حدیث رفته با او گفت از آغاز

درید از درد و حسرت جامه در بر

همی نالید و می زد دست بر سر