چو مشکم ناف بر خون جگر زد

اگر طالع شدی دولت به زاری

مرا بودی به گیتی بختیاری

مرا روزی که مادر تنگ بر زد

مرا ایزد بلا بر سرنوشت است

چه شاید کرد اینم سرنوشت است

الا، ای بخت تا کی این کسالت؟