به رعنائی درآمد سرو چالاک

در او خورشید تابان با شش اختر

به گرد خیمه جانها حلقه بسته

پری رخ در میان جان نشسته

رخ چون برگ گل بنهاد بر خاک

سر خوبان عالم را دعا گفت

صنم نیزش به زیر لب ثنا گفت