به یاد لعلش آب زندگی خورد

ز می جامی بدان مهوش فرستاد

به کوثر شعله آتش فرستاد

ملک برخاست حالی بندگی کرد

به دل می گفت: «این لعل از چه کانست؟

شراب لعل یاقوت روان است؟

چه مه در منزلی بنشست جمشید