که می دید از شکافی عکس خورشید

به دل می گفت: «این لعل از چه کانست؟

شراب لعل یاقوت روان است؟

چه مه در منزلی بنشست جمشید

همان خورشید روز افزون ز روزن

جمال شاه را می دید روشن

ملک می کرد غافل چشم بد را