حدیث جم به گوش او فرو خواند

پری رخ زهره بود و لا ابالی

ملک را مست دید و خانه خالی

کتایون را به نزد خویش بنشاند

شب تاریک روشن کرد خورشید

یکایک بر کتایون حال جمشید

کتایون گفت: «ای من خاک پایت،