از آن ابر آبرو ریزد به دریا

که از خاک بدخشان لعل خیزد

از آن دهقان درخت خار کارد،

که گلبرگ طری خارش برآرد

که آب او شود لولوی لالا

به امیدی دهد زاهد می از دست

که در فردوس ازین بهتر میی هست