تو دامن بر سر دودم مگستر

چو بشنید این سخن شمع جهانتاب

برآشفت و بدو گفت از سر تاب :

مرا برخاست دود از سر چو مجمر

تو از سوز منی ای دایه غافل

ترا دامن همی سوزد مرا دل

هوای دل مرا بیمار کرده ست