تو از سوز منی ای دایه غافل

برآشفت و بدو گفت از سر تاب :

مرا برخاست دود از سر چو مجمر

تو دامن بر سر دودم مگستر

ترا دامن همی سوزد مرا دل

هوای دل مرا بیمار کرده ست

هوای دل چنین بسیار کرده ست