چو زلفت تا سر من هست بر دوش

سر از پای تو هرگز بر ندارم

به شب چون شمع می سوزم برایت

همی میرم به روز اندر هوایت

ز سودای تو دارم حلقه در گوش

چو قمری هست تا سر بر تن من

بود طوق تو اندر گردن من