ببخشا بر غریبی و جوانی

به نوک غمزه دامنهای در سفت

به زاری دامنش بگرفت و می گفت

که: «ای وصل تو آب زندگانی

غریب و عاشق و مسکین و مظلوم

پریشان حال و سرگردان و محروم

ز حسرت دست بر سر ، پای در بند