روزگاری داشتم خوش در زمان وصل تو

چون گل و بلبل مجال خنده وگفتار بود

ماه ما تابنده بود و روز ما فرخنده بود

کام ما پرخنده بود و بخت ما بیدار بود

شبی در پای سروی ساخت منزل

خود ندا نستم که روز آن روز روز کار بود

که همچون سرو بودش پای در گل