ترا نصیب نصیب همین کرده است و این دادست

به کام تا نرساند مرا لبش چو نای

نصیحت همه عالم به گوش من بادست

دلا منال ز بیداد و جور یار که یار

اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی

اساس هستی ما ز آن خراب آبادست

میان او که خدا آفریده است از هیچ