اساس هستی ما ز آن خراب آبادست

دلا منال ز بیداد و جور یار که یار

ترا نصیب نصیب همین کرده است و این دادست

اگر چه مستی عشقم خراب کرد ولی

میان او که خدا آفریده است از هیچ

دقیقه ایست که هیچ آفریده نگشادست

برو فسانه مخوان و فسون مدم بسیار