برو فسانه مخوان و فسون مدم بسیار

اساس هستی ما ز آن خراب آبادست

میان او که خدا آفریده است از هیچ

دقیقه ایست که هیچ آفریده نگشادست

کزین فسانه و افسون بسی مرا یادست

گدای کوی تو از هشت خلد مستغنی است

اسیر بند تو از جمله عالم آزادست