رود در مرکب خورشید هر ماه

ببین کز صحبت خور مهره گل

چه مایه زر و گوهر کرد حاصل

حلال آخر شود خود بدر چون ماه

چنان کارش فروغ نور گیرد

که از نورش جهان رونق پذیرد

ملک چون غصه از مهراب بنشید