بدی در حضرت قیصر ملازم

که: «گر دوری گزیدم دار معذور

که بودم دور ازین درگاه رنجور

ملک زآن روز چون اقبال دایم

به شب چندان ستادی شاه بر پای

که بنشستی چراغ عالم آرای

وز آن پس آمدی بر درگه شاه