چو با آواز ایشان خوش برآمد

بجز دندان بنودی دستگیرش

همه شب تا سحر ننهادی از غم

چو نرگس برگهای چشم بر هم

زمانی از در شادی در آمد

رقیبان بر نوای آن دو ناهید

چو دیدند آن نشاط و عیش خورشید