هم آوازی مرا غیر از صدا نیست

سیاهی چند گردممست و خونخوار

چو چشمت خفته ام دور از تو بیمار

به غیر از سایه ام کس هم سرا نیست

شب و روزم چو ماه و مهر در تاب

نه روز آرام می گیرم نه شب خواب

چو اشکش آتش اندر دل فتاده