که حق صحبت ما هست بسیار

حدیثم را چو در میدار در گوش

مکن زنهار پندم را فراموش!

تو عهد صحبت ما خوار مشمار

صنم در نامه می کرد این غزل درج

به تضمین در غزل کرد این غزل خرج