با دل به درد گفتم کان خوشدلی کجا شد؟

امروز کت به سالی روی چو مه نبینم

دانی چگونه باشم در محنت حبیبم

زآن پس که دیده باشی در دولتی چنانم

آخر مرا نگویی؟ دل گفت من ندانم؟

خواهم که از جمالت حظی تمام یابم

وز ساغر وصالت ذوقی رسد به جانم