وز ساغر وصالت ذوقی رسد به جانم

با دل به درد گفتم کان خوشدلی کجا شد؟

آخر مرا نگویی؟ دل گفت من ندانم؟

خواهم که از جمالت حظی تمام یابم

آری گرت بیابم روزی به کام یابم

ورنه چنان که دانی در درد دل بمانم