چو چرخ این یوسف زرین رسن را

شود باغ من از وصل تو سیراب

ترا ای ،آب حیوان، چند جویم؟

چه باشد گر تو باز آیی به جویم

برآورد از چه مشرق به بالا

دو بزم افروز خنیاگر چو ناهید

برون رفتند شاد از پیش خورشید