زمین از آسمان پیدا نمی شد

ز تاریکی کواکب کرده گم راه

کواکب کرده پنهان از فلک چهر

تو پنداری پرید از آسمان مهر

تو گفتی آسمان از جا همی شد

به خواب اندر شده بهرام و ناهید

همه شب بر سر ره چشم خورشید