مرا از تخت و گنج و پادشاهی

بکام دشمنم بنشاندی ای دوست

تو رسوا کرده ای در کوی و برزن

همه راز مرا بر مرد و بر زن

بر آوردی ، ازین بدتر چه خواهی؟

تو همچون لاله و گل با پیاله

چو بلبل من قرین آه و ناله