بدرند بر تنت بر پوست ورگ

که هرگز مبادی تو درپیش گاه

که ایرانیان بر تو بر دشمنند

بکوشند و بیخت زبن برکنند

سپارند پس استخوانت بسگ

بدو گفت خسرو که ای بدکنش

چراگتشه ای تند وبرتر منش