که آهوست بر مرد گفتار زشت

سپارند پس استخوانت بسگ

بدو گفت خسرو که ای بدکنش

چراگتشه ای تند وبرتر منش

تو را اندر آغاز بود این سرشت

ز مغز تو بگسست روشن خرد

خنک نامور کو خرد پرودرد