پریشان از جفای گردش دهر

توجه کرد از آن پستس به بالا

صباحی گشت تاری روز جمشید

که رفتش بر سر دیوار خورشید

ز پای قلعه سر بنهاد در شهر

ز هر جنسی متاعی کرد پیدا

ز لعل و گوهر و دیبای زیبا