کند پنهان رخ از خورشید و از ماه

شکاری سرکش است از شست رفته

چو گل در غنچه باید دختر بکر

در دل بسته بر اندیشه و فکر

نباشد باد را در پرده اش راه

اگر در گوشش آید بانگ بلبل

برآشوبد دلش از پرده چون گل