تو را دل پراندیشه مهتریست

که گر بنگری برتر از بیستون

گر از تو یکی شهریار آمدی

مغیلان بی بر ببار آمدی

ببینیم تا رای یزدان بچیست

ندانم که آمختت این بد تنی

تو را با چنین کیش آهرمنی