گر به سامان سر کویش رسی، ای باد صبح،

بی گل رویت ندارد رونقی بستان ما

بی حضورت هیچ نوری نیست در ایوان ما

عرضه داری شرح حال بی سر و سامان ما

شرح سودایش که دل با جان مرکب کرده است

بر نمی آید به نوک کلک سرگردان ما