تو فرزندی مرا از من مکن شرم

بر سر نهاده افسری از زر به نام تو

به سر مستی ملک را گفت افسر

چه می خواهی؟ بخواه از سیم، از زر

تو خورشیدی مرا با من براگرم

فدایت می کنم چندانکه خواهی

ز تخت و گنج و ملک و پادشاهی