چو طاووسی نشسته بر پر زاغ

شب مهتاب شد جویای خورشید

سواری دید بر شبرنگی از دور

چو در تاریکی شب شعله نور

چو بادی کاورد گلبرگی از باغ

همی آمد بر آن تازنده دلدل

چو بر باد بهاری خرمن گل