بیامد تا به لشکرگاه جمشید

مگر جمشید را سازی وداعی

مهی دارد هوای اجتماعی»

به شب می راند مرکب گرم خورشید

در آن گلزار عمر افزای مهتاب

ملک با یاوران بر گوشه آب

نشسته صوت بلبل گوش می کرد