چه باک از زخم تیغ و تیر باشد؟

به اقبالت نمی اندیشم از کس

مرا از هجر تست اندیشه و بس

مرا باغمزه این دل می خراشد

چو خواهم طاق ابروی تو دیدن

چرا باید کمان باری کشیدن

ز بهر آن زنم بر تیغ جان را