نوای چنگ و بانگ رود بشنود

ز ناگه ره بدان منزل در آورد

به یک منزل دو مه را دید با هم

نشسته هر دو چون بلقیس با جم

بدان فرخ مقام آهنگ فرمود

در آن مهتاب خرم بود خورشید

نشسته چون گلی در سایه بید