ملک آشفته بود و سخت بی خویش

درین سودا ز خواب خوش برانگیخت

کشانم بخت بیدار تو آورد

شب وصل تو امشب روزیم کرد

حجاب شرم دور انداخت از پیش

به پاسخ گفت: «ای حور پری زاد

جمالت آنکه جانم داد بر باد