سر مهراج شد زاندیشه خیره

سپه را نیست طول و عرض پیدا

سواد شام از آن لشکر سیاه است

زمین چون آسمان بر بارگاه است»

شدش بر دیده ملک شام تیره

ملک مهراج را هژده پسر بود

سپاه و ملک و گنج از حد بدر بود