به وجه حسن بود از ماه بهتر

ملک مهراج را هژده پسر بود

سپاه و ملک و گنج از حد بدر بود

از ایشان بود شادیشاه مهتر

به شادی گفت سورت ماتم آورد

عروس ما نر آمد ، چون توان کرد؟

گمان بردم که غز باشد عروسم