ملک جمشید قلب لشکر آراست

برآمد ناگهان ابر سیه گون

تگرگش ز آهن و بارانش از خون

چو شد قلب و جناح از هر طرف راست

چو کوه افشرد بر قلب سپه پای

که در قلب همه کس داشت او جای

ز هر سو گرد بر گردون روان شد