سخن بر سخن چند باید فزود

بدو گفت خسرو که هرگز مباد

که باشد بدرد پدر بنده شاد

نوشته چنین بود وبود آنچ بود

تو شاهی همی سازی از خویشتن

که گر مرگت آید نیابی کفن

بدین اسپ و برگستوان کسان