چو بر ابرو کمانش وسمه بنهاد

بخواند این بیت را بر شاه شهناز

روزی که فلک حسن تو را نیل کشید

چشم بد روزگار را میل کشید

مغنی بر کمانچه ساز می داد:

روی تو که آتشی در آفاق نهاد،

بس داغ که بر سینه عشاق نهاد