بتان را گرم چون شمع از هوا سر

سمن رویان چو سرو استاده بر پای

همه صاحب جمال و مجلس آرای

به دست هر یکی شمعی معنبر

به هر شمعی که ماهی بر گرفته

فلک صد شمع انجم در گرفته

فروغ بزم آن شب برده ناموس