در آمد چون نسیم نو بهاری

به شب در مهد زنگار آفتابی

چو باد صبح دم صد لاله بنمود

ز گلبرگش نقاب شرم بگشود

کشید آن غنچه را در بوسه کاری

ز سوسن نارون را ساخت چنبر

ز گلبرگ بهاری کرد بستر