چو شرح سوز دل با خامه گویم،

القاه علی وجه ابی، یات بصیرا

حدیث شوق دارد عرض و طولی

چه بتواند رسانیدن رسولی؟

به خون دیده روی نامه شویم

به جای دوده دود از نی برآرم

بلاهای سیاهش بر سر آرم