به رخ مانند گلبرگ تری را

از آن رو سرو باشد تازه و تر

که پا از مرز خود ننهد فراتر

به خاور بین عروس خاوری را

وز آنجا سوی مغرب چون سفر کرد

به غربت بین که چون شد چهره اش زرد

به اقبالت به هر کامی رسیدم