ز چینش تا بدخشان در نگین است

که: «جم را شوق مادر گشته تازه

ازین درگاه می خواهد اجازه

تو می دانی که جم را جای چین است

بدین کشور نخواهد دل نهادن

سریر ملک چین بر باد دادن

گه از مادر سخن گوید گه از باب