رود بیرون به طرف مرغزاری

دلش خرم شود شه زاده خورشید

که بادا بر سرش ظل تو جاوید

هوس دارد که بر عزم شکاری

به پاسخ گفت کین عزمی صواب است

شما را عشرت و روز شباب است

زمان نوبهار و نوجوانی است