که پازهریست معجون کرده با زهر

به دیوان می دهد ملک سلیمان

سلیمان می کند بیکار دیوان

ز دست دهر مستان هیچ پا زهر

مزی خرم که مرگت در کمین است

مخفت ایمن که دشمن همنشین است

چو خورشید ار شوی بر بام افلاک