که ای مجمر چرا هستی بر آذر؟

شنیدستم که با مجمر شبی شمع

پیامی کرد روشن بر سر جمع

منم از تو بسی با آبروتر

چو از انفاس تو هردم ملول است

دم گرمت همه جای قبول است